با حوله می‌دوم تا نظام آموزشی تغییر کند.

بچه‌ای پرانرژی بودم که برای فوتبال زندگی می‌کرد.

حدود کلاس سوم، دوستانم رفتند. سال‌ها تنها بودم.

از صبح تا شب بازی می‌کردم. اتاقم تمام دنیایم بود.

مدرسه‌ای تازه، بعد معلم‌هایی که به من باور داشتند. در کلاس نهم، بعد از حدود هفت سال، اولین دوستان واقعی‌ام را پیدا کردم.

دبیرستان پرشور شروع شد. بعد همه‌چیز از مسیر خارج شد. کسب‌وکاری راه انداختم و در ژانویه 2026 ترک تحصیل کردم.

حالا تمام‌وقت می‌دوم. با حوله. تا وقتی نظام آموزشی گوش کند.